Podatkowe Podsumowania Tygodnia 26.01-01.02.2026

Legislacja Prawo podatkowe
Podatkowe Podsumowania Tygodnia 26.01-01.02.2026

| Autor: dr Łukasz Presnarowicz |

Co nas czeka w przyszłości, czyli nowości ze strony Rządowego Centrum Legislacji

  1. Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki zmieniające rozporządzenie w sprawie przypadków i trybu zwrotu podatku od towarów i usług przedstawicielstwom dyplomatycznym, urzędom konsularnym, członkom personelu tych przedstawicielstw i urzędów, a także innym osobom zrównanym z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych (nr z wykazu 1064).
  • Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki zmieniające rozporządzenie w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib dyrektorów izb administracji skarbowej, naczelników urzędów skarbowych i naczelników urzędów celno-skarbowych oraz siedziby dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej

Głos z Luksemburga, czyli nowy wyrok TSUE

1. Wyrok TSUE z dnia 29 stycznia 2026 r. w sprawach połączonych C‑72/24 [Keladis I] i C‑73/24 [Keladis II]

1)      Artykuł 31 ust. 1 i ust. 2 lit. f) i g) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 82/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 grudnia 1996 r., oraz art. 74 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny w związku z art. 144 ust. 1 i ust. 2 lit. f) i g) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze do niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny

należy interpretować w ten sposób, że:

nie stoją one na przeszkodzie temu, aby w przypadku kontroli po zwolnieniu towarów, w trakcie której, po pierwsze, kontrola fizyczna przywożonych towarów nie jest możliwa, a po drugie, opis tych towarów w dokumentach dołączonych do zgłoszenia celnego jest sporządzony w sposób ogólny i nieprecyzyjny, w związku z czym wartość celna przywożonych towarów nie może zostać ustalona na podstawie art. 29 i 30 rozporządzenia nr 2913/92, ze zmianami, i na podstawie art. 70 oraz art. 74 ust. 2 rozporządzenia nr 952/2013, wartość ta jest ustalana w oparciu o „minimalną dopuszczalną cenę” (lowest acceptable price), która jest obliczana na podstawie zagregowanych wartości statystycznych ustalonych na poziomie Unii Europejskiej, pod warunkiem że dany podmiot gospodarczy ma możliwość uzasadnienia niższych cen wskazanych w zgłoszeniu celnym.

2)     Artykuł 31 ust. 1 rozporządzenia nr 2913/92, zmienionego rozporządzaniem nr 82/97, oraz art. 74 ust. 3 rozporządzenia nr 952/2013

należy interpretować w ten sposób, że:

w sytuacji gdy wartość celna jest ustalana z uwzględnieniem „minimalnej dopuszczalnej ceny” (lowest acceptable price) obliczonej na podstawie zagregowanych wartości statystycznych ustalonych na poziomie Unii Europejskiej, po pierwsze, przywozem wykorzystanym do uzyskania tych danych powinien być przywóz dokonany w tym samym lub w zbliżonym czasie co przywóz będący przedmiotem kontroli po zwolnieniu towarów, a po drugie, termin 90 dni, o którym mowa w art. 152 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 3254/94 z dnia 19 grudnia 1994 r., i w art. 142 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego 2015/2447 ma również zastosowanie w drodze analogii, przy czym termin ten może być stosowany z rozsądną elastycznością.

3)      Artykuł 81 rozporządzenia nr 2913/92, zmienionego rozporządzeniem nr 82/97, oraz art. 177 rozporządzenia nr 952/2013

należy interpretować w ten sposób, że:

nie stoją one na przeszkodzie temu, aby organy celne dokonały ponownej oceny wartości celnej danych towarów w następstwie kontroli po zwolnieniu towarów zgodnie z metodą uproszczenia zgłoszeń celnych przewidzianą w tych art. 81 i 177, która została zastosowana w chwili przywozu tych towarów na wniosek zgłaszającego.

4)      Artykuł 201 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

należy interpretować w ten sposób, że:

osoba uznana za właściciela przywożonych towarów z tytułu zapłaty podatku od wartości dodanej od importu może być zobowiązana do zapłaty tego podatku, jeżeli przepisy krajowe w sposób wyraźny i jednoznaczny wyznaczają lub uznają ją za taką.

2 Wyrok TSUE z dnia 29 stycznia 2026 r. w sprawie C‑291/24

Artykuł 58 ust. 1–3, art. 59 ust. 1 oraz art. 60 ust. 5 i 6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającej rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/843 z dnia 30 maja 2018 r., w świetle zasady skuteczności (effet utile)

należy interpretować w ten sposób, że:

–        stoją one na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które wymagają, aby w celu ukarania osoby prawnej osoba fizyczna uzyskała najpierw formalny status strony jako podejrzany, oraz nakazują, aby rozstrzygnięcie decyzji nakładającej karę na tę osobę prawną wskazywało imiennie tę osobę fizyczną i stwierdzało, że dopuściła się ona bezprawnego i zawinionego naruszenia, które można przypisać rzeczonej osobie prawnej, oraz

–        nie stoją one na przeszkodzie temu, aby te uregulowania przewidywały, że bieg przedawnienia upływa po trzech i pięciu latach od dnia popełnienia odnośnego naruszenia, odpowiednio, w odniesieniu do karalności i wykonania kary.

Ważne orzecznictwo NSA

Wyrok NSA z dn. 27 stycznia 2026 r., sygn. akt I FSK 342/23

Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że usługa zapewnienia dostępu do kompleksowych danych z rynków finansowych oraz umożliwiająca dokonywanie transakcji na tych rynkach, nie stanowi usługi zarządzania funduszami inwestycyjnymi w rozumieniu tego przepisu, jeśli nie zapewnia jednocześnie podejmowania przez usługodawcę decyzji finansowych (inwestycyjnych),a jedynie wspomaga ich podejmowanie przez samego usługobiorcę (nabywcę usługi).

W treści przywołanego przepisu ustawodawca jednoznacznie wskazał bowiem, że przedmiotowemu zwolnieniu podlega usługa zarządzania wymienionymi tam funduszami lub portfelami, nie zaś – pozbawione tego elementu – świadczenia jedynie towarzyszące (wspomagające) usługę samego zarządzania. Dlatego świadczenie złożone, jednakże pozbawione elementu decyzyjności (konstytuującego usługę zarządzania), nie podlega omawianemu zwolnieniu.

Nowa zakładka do zapisania w przeglądarce, czyli materiały do wykorzystania w przyszłości

Objaśnienia podatkowe z 28 stycznia 2026 r., dotyczące zasad ustalania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju dla potrzeb wystawiania faktur przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur


Osobom, które potrzebują konsultacji oraz objaśnienia niejasności związanych z zawiłymi przepisami, polecamy kontakt z doradcą podatkowym.  

Doradcę podatkowego w swoim regionie wraz z informacją na temat usług, które oferuje, można znaleźć dzięki wyszukiwarce serwisu Podatki Bez Ryzyka.  

Oficjalna lista doradców podatkowych jest też dostępna poprzez wyszukiwarkę Krajowej Izby Doradców Podatkowych – gdzie znajdują się informacje dotyczące: numeru wpisu doradcy (który poświadcza jego uprawnienia) oraz danych kontaktowych.  

Udostępnij artykuł: